به‌نظر می‌رسد شورای شهر زابل در واپسین سال فعالیت خود نیز همچنان نه شوری در تصمیم‌سازی دارد و نه نظارت مؤثری در عملکرد دستگاه‌های اجرایی شهری بخصوص شهرداری. این سکون، تنها یک نشانه دارد؛ خیال آسوده از تداوم قدرت.

به گزارش بام خبر آن‌گونه که در محافل محلی گفته می‌شود، گویا اعضای شورا با خیال جلب رضایت چهره‌های بانفوذ و رفع مشکلات شخصی یا صنفی آنان، خود را از دغدغه رأی عمومی بی‌نیاز می‌بینند. همان چند نفر حالا وظیفه دارند مردم را، با نادیده‌گرفتن ضعف‌ها، به‌سمت تکرار انتخاب گذشته سوق دهند.

اما مصداق روشن این سستی مدیریتی، در جای‌جای شهر دیده می‌شود. برای نمونه، خیابان طالقانی ۴۲ که امروز گلایه‌های مردمی‌اش رسانه‌ای شده، تصویر روشنی از رهاشدگی شهر است. با اینکه عملیات حفاری گاز و لوله‌گذاری فاضلاب ماه‌هاست به پایان رسیده، هنوز چاله‌ها، نخاله‌ها و خاک‌های انباشته، زندگی روزمره بیش از هزار نفر از مردم این محدوده را مختل کرده است.

بهانه‌ی همیشگیِ «در انتظار پایان حفاری» دیگر پذیرفتنی نیست؛ پروژه‌ها تمام شده‌اند، اما شهر همچنان در وضعیت نیمه‌ویران باقی مانده است.

این وضعیت نشان می‌دهد که نه نظارتی در کار است، نه پیگیری مؤثری، و نه احساس مسئولیتی که شایسته آخرین سال یک دوره‌ی مدیریتی باشد. شهری که باید زنده‌تر، شاداب‌تر و آماده‌تر شود، این روزها در سکوت شورا، به دست فراموشی سپرده شده است.

بنظر می آید درپایان به مردم باید یادآور شویم که در چندماه آینده انتخابات شورای شهر برگزار می شود و نتیجه و رای ماست که چنین شرایط اسفباری برای شهر بوجود آورده است.